“Hoe ben je tot de keuze gekomen om een BAM te worden?”

Ik ben niet over één nacht ijs gegaan wat betreft de keuze om een bewust alleenstaande moeder (BAM) te worden. En gelukkig maar, want het is nogal wat!

Ik ben altijd al iemand geweest die goed nadenkt voordat ik een keuze maak, maar bij een levens veranderende keuze als deze – die je niet kan terugdraaien – vind ik dat je verder moet gaan, dan alleen erover nadenken. Ik vind dat je inzichten moet creëren voor jezelf door feiten op een rij te zetten die van belang zijn bij deze keuze.

Toen ik overwoog om voor het bewust alleenstaande moederschap te kiezen, heb ik over verschillende dingen nagedacht en een aantal zaken uitgezocht.

Wat verandert er in je leven als je een BAM wordt?

Voor mezelf heb ik nagedacht over hoe mijn leven er op dat moment uit zag en hoe ik verwachtte dat deze zou veranderen met de komst van een kindje. Je verliest namelijk een stuk van je vrije tijd en vrijheid, op het moment dat je moeder wordt. Dit lees je overal en staat deels los van het feit of je er alleen voor staat of niet. Denk hierbij aan:

Je werk

Je bent minder flexibel als het gaat om bijvoorbeeld overwerken. Spontaan vanuit de vrijdagmiddagborrel door naar een café voor een hapje en een drankje? Vergeet het maar!

Sociale contacten

Tot op zekere hoogte ben je gebonden aan thuis zijn, in verband met slaapjes. Vooral in het begin. Even rustig kletsen met je vriendinnen zit er niet altijd in, want je kindje heeft ook aandacht nodig. Je bent gebonden aan de etenstijden van je kindje wat je minder flexibel maakt. En ook hier is de spontaniteit er een beetje af, want vanmiddag beslissen dat je vanavond op stap gaat wordt lastig want dan moet je in no time zorgen voor een oppas.

Vrije tijd

Het draait niet meer alleen om jou. Zeker in het begin als je kindje net geboren is, draait je leven volledig om je kindje en om zijn/haar behoeften (slapen, schone luier, eten). Wil je even rustig op de bank een boek lezen of een serie kijken? Houd er rekening mee dat de kleine kan gaan huilen en/of aandacht nodig heeft. Wil je even rustig eten, maar wordt je kindje wakker van de honger? Dan moet je hem/haar toch eerst een fles gaan geven, voordat jij wat kan eten.

Je vrijheid

Zonder kinderen kan het zomaar zijn dat je op zaterdag uitgeslapen wakker wordt en je spontaan zin hebt om te gaan winkelen. Met een kindje gaat dat niet allemaal zomaar en spontaan. Allereerst wordt je waarschijnlijk niet uit jezelf wakker, maar wordt je wakker gemaakt door je kleintje. En ook nog eens veel vroeger dan dat je nu misschien gewend bent.

Als jij en je kindje klaar zijn om de deur uit te gaan, moet je geen dingen vergeten die je nodig zou kunnen hebben voor een flesje of een schone luier. Als je wil gaan winkelen voor nieuwe kleding, hoe doe je dat dan met je kindje in de kinderwagen? Die past niet in elk pashokje en ze hebben niet overal extra grote pashokken die bedoeld zijn voor rolstoelgebruikers. Laat je je kindje dan in de kinderwagen zonder toezicht voor het pashokje staan, zodat jij op je gemak een nieuwe outfit kan gaan passen?

Als je leest over alleenstaand ouderschap op websites en forums, krijg je een redelijk goed beeld over de veranderingen in je leven die een kind met zich mee brengt. Een ‘redelijk goed’ beeld want geen situatie is hetzelfde, net als dat niemand als ouder hetzelfde is en ook geen kind hetzelfde is. Je kan rooskleurige verhalen lezen over een heel zoet kind, maar wat als je een huilbaby krijgt?

Wil ik moeder worden in mijn eentje?

Het was een feit dat ik moeder wilde worden. Of dat op korte of op lange termijn zou zijn, stond daar los van. Maar wilde ik moeder worden in mijn eentje, zonder partner?

Mijn ideale plaatje was altijd dat ik met iemand samen zou zijn, waarbij we op een gegeven moment onze liefde wilde bezegelen met de komst van een kindje. Nu was mijn kinderwens er wel, maar ik had geen partner.

Logischerwijs zeggen mensen dat het opvoeden van een kind in je eentje zwaarder is, dan wanneer je het samen met iemand doet. Natuurlijk is het zwaarder in je eentje, maar in mijn geval kan ik het niet vergelijken. Ik heb nog nooit een kind opgevoed met een partner dus als ik het nu alleen zou doen, zou mij dit net zo zwaar vallen als wanneer ik het samen met een partner zou doen.

Ik ben gaan lezen over alleenstaand ouderschap en zocht op internet verhalen van BAM. Hoe ervaren anderen het? Waar moet ik rekening mee houden? Hoe gaan anderen ermee om?
Dat soort dingen wilde ik weten van ervaringsdeskundigen. Als je verschillende zoektermen invult op Google, dan kom je genoeg websites en forums tegen waar je hierover kunt lezen.
Dit heeft mij veel inzichten gegeven en geholpen bij het antwoord op de vraag: wil ik een BAM worden?

Wonen

Toen ik nadacht over het alleenstaande moederschap, woonde ik in het huis van mijn ex-vriend en mij. Ik moest opzoek naar een eigen woning, want het huis van ons samen was te duur (en te groot) voor mij alleen.

Als je een woning zoekt voor jezelf en een kindje, dan vind je andere dingen belangrijk, dan wanneer je een woning zou zoeken voor jou alleen. Zonder kindje, is het je misschien om het even of je een buiten hebt of niet en vind je het waarschijnlijk niet zo belangrijk als de badkamer binnen 2 jaar volledig gerenoveerd moet worden. Dan douche je toch voor zolang het duurt bij je ouders?!
Met een kleintje is dat anders. Als je dan iets moet verbouwen is dat toch nóg wat onpraktischer.

Ik zocht naar woningen die ik geschikt vond om in te wonen met een kleintje. Daarbij hield ik rekening met een tuin of balkon op het zuiden, minimaal 2 grote slaapkamers (één voor mezelf en één voor de kleine), een ruime woonkamer, een keuken of woonkamer die groot genoeg was voor een ruime eettafel, het moest instap-klaar zijn en in de buurt zijn van winkels, een kinderopvang en familie. Er was voldoende keuze aan dit soort woningen, die ook nog eens binnen mijn budget vielen.

Werk en carrière

Ik heb een vaste baan, die ik met gemak uitvoer. Ik kan meer dan ik in mijn huidige functie kan laten zien. Het was dan ook de afweging: BAM worden of een volgende stap maken binnen mijn carrière. Ik krijg prima betaald voor het werk dat ik doe en het grootste gedeelte van de tijd, ervaar ik weinig werkdruk. Er is wordt weinig flexibiliteit gevraagd; ik heb een standaard werkdag van half 8 tot 4 uur. Als ik een BAM zou worden, zou ik dit goed kunnen combineren met deze baan. Voor de korte termijn een prima keuze!

Voor de langere termijn is BAM worden wellicht een minder slimme keuze. Als ik carrière wil maken, dan moet ik dat waarschijnlijk zoeken buiten het bedrijf waar ik nu werkzaam ben. Er staat op dit moment geen vacature open voor de functie die ik ambieer en die vacature zie ik ook niet zo snel verschijnen. Het is lastig een baan te vinden bij een andere werkgever als je niet zo flexibel bent. In mijn geval hangt het alleenstaande moederschap namelijk samen met een 9-tot-5 baan, omdat de kinderopvang niet veel flexibeler is dan dat.

Als ik een BAM zou worden en het financieel haalbaar is, dan zou ik het liefst minder gaan werken.

Als ik carrière maak, dan ga ik meer gaan verdienen waardoor ik minder kan gaan werken. Maar daarmee maak je je ook weer minder gewild op de arbeidsmarkt, want bedrijven nemen liever fulltimers aan dan parttimers…

Ik bedacht me, dat ik als alleenstaande moeder beter een wat lichtere baan kon hebben, dan een enorme uitdagende baan. Met een functie die mij gemakkelijk af zou gaan, zou ik na een werkdag nog voldoende energie over zou hebben voor de kleine. En mocht mijn huidige baan me meer energie gaan kosten, dan het me oplevert omdat ik onder mijn niveau werk, dan kan ik altijd gaan solliciteren. Het zal wellicht wat langer duren voordat ik een nieuwe baan heb, maar het is niet onmogelijk.

Als ik zou besluiten een BAM te worden, dan moest ik wel vrede hebben met mijn huidige baan en accepteren dat het lastiger zou worden om carrière te maken. Naar mijn idee een puntje om over na te denken, als jij overweegt een bewust alleenstaande moeder te worden.

Het donorschap

Om in je eentje een kindje te krijgen is onmogelijk; je hebt een donor nodig. Op het internet ben ik naar informatie gaan zoeken over de mogelijkheden die er zijn om zwanger te raken. Het kan op 2 manieren:

  1. Zwanger worden van een onbekende donor.
  2. Zwanger worden van een bekende donor.

Anoniem donorschap mag niet meer sinds 1 juni 2004. Er is toen een wet gekomen die het verbiedt om sperma te gebruiken voor kunstmatige inseminatie, zonder de afkomst ervan te documenteren.

Een onbekende donor

Zwanger worden van een onbekende donor, houdt in dat de donor geregistreerd is bij de Stichting Donorgegevens Kunstmatige Bevruchting (SDKB). Als het donorkind 12 jaar of ouder is, mag het fysieke en sociale gegevens over de donor opvragen bij de stichting, welke ook vrijgegeven worden. Als de donor een goede reden heeft om deze gegevens niet vrij te laten geven, dan kan het zijn dat de SDKB beslist deze informatie niet te verstrekken aan het donorkind.

Een bekende donor

Zwanger worden van een bekende donor houdt in dat je zelf zorgt voor een donor. Dit kan een vriend zijn, een kennis of een donor die zich via het internet aanbiedt. Dit laatste is vaak een homostel die graag co-ouderschap willen, waarbij één van de mannen de donor is.

Ik had inmiddels al veel gelezen over donoren en nog meer over donorkinderen. Veel kinderen willen uiteindelijk hun afkomst weten. Wat ik heel goed kan begrijpen.
Dit geldt niet alleen voor donorkinderen, maar ook voor geadopteerde kinderen. Ik vond dit zeker iets om in mijn achterhoofd te houden bij de keuze voor een onbekende of bekende donor.

Financiële afweging

De financiële afweging was voor mij het belangrijkste. Hierover heb ik een apart artikel geschreven en kan je via deze link lezen.

Denk jij erover om een bewust alleenstaande moeder te worden? Wat is voor jou belangrijk om vooraf te overdenken en op een rijtje te zetten?

Liefs, Wendy

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.